سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
67
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
احترز بالإجباري عن وكيل الرشيدة فليس له العفو مع الإطلاق ، في أصح القولين . نعم لو وكلته في العفو جاز قطعا ، و كذا وكيل الزوج في النصف الذي يستحقه بالطلاق . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ولىّ اجبارى زوجه حق دارد مقدارى از مهر را عفو و بخشش كند نه از جميع آن . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ولىّ اجبارى زن كسى است كه اختيار نكاح بدست وى مىباشد و شارع مقدس اين حق را اصالة و ابتداء براى او قرار داده و آن عبارتست از پدر و جدّ پدرى نسبت به دختر صغيره و بهر تقدير ولىّ ياد شده حق دارد بعضى از مهر را به شوهر ببخشد . و مقصود از [ بعض المهر ] مقدارى از نصف المهر است كه زن آن را بواسطه طلاق قبل از دخول از مرد مستحق و طلبكار شده است چه آنكه عفو و بخشش ولى مشروط است به آنكه طلاق قبل از دخول باشد و حاصل كلام آنكه : ولىّ اجبارى زن در صورتى كه زن طلاق قبل از دخول گرفت مىتواند مقدارى از نصف المهر را به شوهرى كه وى را طلاق داده ببخشد ولى حق ندارد تمام نصف المهر را عفو نمايد . سپس مىفرماين : مرحوم مصنف بقيد ولىّ اجبارى از وكيل دختر بالغه رشيده احتراز فرمود چه آنكه وى ولىّ اختيارى او است از اينرو براى چنين